Sevgili Milletime Aşık Veysel’den bir ders. ( 1894-1973)
Yedi yaşında gözlerini çiçek hastalığından kaybeden Aşık Veysel, o günden sonra dünya’ya gönül gözüyle bakmaya başlamış , insan ve doğa merkezli ezgileriyle kainatı kucaklamıştır.
Atatürk öldüğünde Veysel 44 yaşındaydı. Ne eğitimine katılabildi, ne de, O’nun dahiliğinin ülkesine kazandırdıklarını yaşayabildi.
Atamızın ölümünün Veysel üzerinde yaratmış olduğu derin hüzün, Veysel’in aşağıdaki muhteşem sözlerini içeren ve müzik dünyasında sesi yayınlanan ağıtı Atamızın kabrine bir çiçek olarak bırakılmıştır.
Bu ağıtın, anlatmak istediklerini o günkü şartlarda düşünebilmemiz; bugünün kalıplaşmış , programlanmış ve donmak üzere olan hafızalarının kapsamı dışındadır diye düşünüyorum.
Bu şiir Atatürk ve ülke sevgisiyle dolu muhteşem bir ağıttır. Bu ağıtın müziğini internetten indireceğiniz gibi, CD olarak da temin edebiliriz.
Bizim yaştakiler Atatürk' ü anma günlerinde, 10 Kasımlarda, radyolardan bu ağıtı büyük bir heyecanla dinlerdik. Sözlerini ezberlemiştik. Tekrar edilmeyen her şeyin unutulduğu gibi, her satırı ile Cumhuriyetin temellerindeki sağlam harçları birer birer zihnimize çakan bu haykırış da unutuldu.….
Şimdi diyeceksiniz ki, bugün nereden icap etti, bu ağıtla yurdumun güzel insanını uyandırmak için sarsmak duygusu…
Birinci ve önemli sebep şu:
Bu ağıtı Aşık Veysel’in sesinden dinleyen eşi Türk , kendisi Fransız asıllı bir hanımduygularını Ankara’da yaşayan bir dostumla paylaşıyor. Dostum da duyduğu heyecanı aşağıdaki mektubu ile benimle paylaşmak istiyor ve bana diyor ki;
''Sevgili Dostlar;
Bu ileti Amerika'dan geldi.Fransız asıllı ve bir Türk ile evli bir Atatürk hayranı bayan diyor ki;.
“ Neden 10 Kasımlarda Aşık Veysel'in bu güzel ağıtını bize dinletmezler?
Bizler, bizlerin seçtiği siyasiler, hepimiz o büyük insana ihanet ettik ve şimdi ceremesini çekiyoruz.
Gözleri görmeyen bir usta, kendi iç dünyasındaki tahayyülü ile yanıyor,yakarıyor.
Biz ise 19 Mayıs törenlerini, okulda haykırarak söylediğimiz and'ımızı tartışıyoruz.
Allah bizi affetsin.,,
Kimden: Fernande & Dave wachenfeld
Wet eyes at the end of this as you can imagine...( Bunun sonunda yaşlı gözleri düşünün)
AĞITIN TAMAMI
Ağlayalım Atatürk'e
Bütün dünya kan ağladı
Başboğa olmuştu mülke
Geldi ecel can ağladı
Şüphesiz bu dünya fani
Tanrı'nın aslanı hani
İnsi cinsi cem'i mahluk
Hepisi birden ağladı
Doğu batı cenup şimal
Aman tanrım bu nasıl hal
Atatürk'e erdi zeval
Yas çekip nevsen ağladı
İskender-i Zulkarneyn
Çalışmadı bunca leğin
Her millet Atatürk deyi
Cemiyet-i akvam ağladı
Atatürk'ün eserleri
Söylenecek bundan geri
Bütün dünyanın her yeri
Ah çekti vatan ağladı
Fabrikalar icad etti
Atalığın ispat etti
Varlığın Türk'e terk etti
Döndü çark devran ağladı
Bu ne kuvvet bu ne kudret
Varıdı bunda bir hikmet
Bütün Türkler İnönü İsmet
Gözlerinden kan ağladı
Tren hattı tayyareler
Türkler giydi hep kareler
Semerkand'ı Buhara'lar
İşitti her yan ağladı
Siz sağ olun Türk gençleri
Çalışanlar kalmaz geri
Mareşal Fevzi'nin askerleri
Ordular teğmen ağladı
Zannetme ağlayan gülmez
Aslan yatağı boş kalmaz
Yalınız gidenler gelmez
Felek-el mevt'in elinden
Her gelen insan ağladı
Uzatma Veysel bu sözü
Dayanmaz herkesin özü
Koruyalım yurdumuzu
Dost değil düşman ağladı .
Bu sözlerin müziğini Veysel’in sesinden dinlediğimde , her dinlediğimde olduğu gibi ben de göz yaşlarımı tutamadım.
Bu ağıtı bugünkü yazımın konusu yapmamın güncel nedeni ise ; ağıtın bir kıtasını Türk Gençliğine hitabına ayırmasından kaynaklanmıştır. İki gözü görmeyen Veysel sanki hepimizin yakasından tutarak Cumhuriyet döneminin şartlarını ve yaratılanları gönül gözünün gördükleriyle . inkarcıların ve cahillerin bakan gözlerine soktuğu için bu yazının kapsamını çok güncel buluyorum ve bu ağıtı bağıra bağıra söylemek istiyorum.
Umarım gençlerimiz bu yazıyı, Veysel’in sözlerini ve ağıtını okur ve ağıtın müziğini dinlerler.
Dilerim her biri birbirinden değerli musiki derneklerimiz, bir gün bu ağıtı güzel yorumları ile bizimle paylaşırlar.
Büyük Atatürk’ün tarihe mal olan eserlerini inkar edenler ve yok sayanlar Veysel’in gözlerinden korkanlardır.
Ruhun şad olsun büyük insan Aşık Veysel…
Hoşca kalın
Remzi Şener
