Sivil toplum kuruluşları olarak, hepimiz, zaman içerisinde kazandığımız deneyimleri, birikimleri toplumumuza aktarmak ve suya atılan bir denizyıldızı misali, kendi olanaklarımız çerçevesinde bir toplum dinamiği oluşturmak adına, gönüllü çalışmalar yapıyoruz. İşte bu çalışmaların bize kazandırdığı bir güzel insan, bir dosttu Kantarcı.

 

   Son günlerde, Platform olarak, onun oluşturduğu ve onunla birlikte geliştireceğimiz bir sanat etkinliği projesinin heyecanı içindeydi. Ölümünden iki gün önce hoş sohbeti, güler yüzü ile yine yanımızdaydı. 

   Ama,  ne yazık ki, soğuk bir ocak gecesi fırtınası, onu bizden hoyratça koparıp aldı. Tıpkı, birkaç yıl önce, Platform Dergisi Kurucusu, Editörümüz SELAHATTİN TEZEL’i de aldığı gibi... 

 

   Gönül, Türkçe dışında, Dünya'nın hiçbir dilinde yer almayan çok özel bir sözcük.. Yani kalp adlı organımızın, sözle ifade edilemeyen, anlatılamayan, duygusal yönü.. Sevincimizi, hüznümüzü, acımızı, kırgınlığımızı, coşkumuzu bize hissettiren, sevgimizi, sevdiklerimizi ve kaybettiklerimizi yaşattığımız yer orası... 

 

  Nice sevdiğimizi sonsuzluğa uğurladık... Zaman; bir ayarsız saat misali, nice sevdiğimizin dudaklarında donuverdi...

 

  O güzel insanlar, o güzel atlara binip, dönülmez akşamın ufkunda kayboldular...

 

Ama vakit,  hiçbir şey için geç değil..

 

 Hayat devam edecek...Bizlerin tamamlayamadıklarını yeni kuşaklar devralacak...Onların ışıklandırdığı yollar, yeni nesillere rehber olacak..

 

  Güle güle sevgili Kantarcı... Arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan geçtiğinde; Selahattin TEZEL'e, bu yazıda dizelerinden esinlendiğim Cahit Sıtkı TARANCI'ya, Halil SOYUER'e, Yahya Kemal Beyatlı'ya, Nazım HİKMET'e ve Ahmet HAŞİM'e selam götür...

 

  Geride bıraktığın bizler; bir zaman bakacağız semaya ağlayarak...Sonra.. Eteklerimizde güneş rengi bir yığın yaprakla, merdivenleri ağır ağır çıkmaya devam edeceğiz... Ve sizleri gönlümüzde  hep yaşatacağız...

 

   Doğan güne hükmümüz hiç geçmeyecek... Belki halden anlayan da bulunmayacak...Ama yaşadığımız sürece iyi birşeyler yapabilmiş olmanın verdiği huzur her şeye değer... 

 

  Yeter ki gün eksilmesin pencerelerimizden...

  Yeter ki sevgi hiç izine çıkmasın gönüllerimizden...

 

                                                                                                                 Nursel Soyuer GÜNDÜZ